การแปล นักแปล การแปลง

ได้อ่านบทความ 2 บทความ คือ การแปล : ศาสตร์หรือศิลปะ และ นักแปล หรือ นักแปลง โดยคุณงามพรรณ เวชชาชีวะ ในหนังสืออนุสรณ์งานศพ ของคุณสุเพี้ยน เวชชาชีวะ เพียงแค่เห็นว่าใครเป็นคนเขียนก็รีบขมีขมันในการติดตามอ่านแบบไม่ปล่อย เพราะเป็นนักเขียน และผู้แปล ที่ชื่นชม ชื่นชอบในผลงานของคุณงามพรรณมาก ติดตามงานเขียน งานแปล ชอบในสำนวนการเขียนและการใช้คำในการแปลที่สละสลวย จนทำให้อยากเขียนและแปลได้ดีอย่างท่านบ้าง ตนเองได้ผ่านการเรียนวิชาการแปลมาบ้าง และเป็นวิชาที่ชอบมากตอนสมัยเรียนปริญญาตรี จนปัจจุบันก็ยังต้องคลุกคลีกับการแปลบทความทางวิชาการอยู่เสมอ เพื่อนำมาประมวลเป็นความคิดและเรียบเรียงเสนอเป็นงานเขียนเพื่อให้คนทั่วไป สามารถเข้าใจในเรื่องที่แปลมา (ไม่ผิด) และถ่ายทอดให้เข้าใจง่ายและมีความถูกต้อง

ถึงแม้ว่า บทความนี้ จะเป็นงานเขียนนานแล้วก็ตาม แต่แนวทางต่างๆ ที่คุณงามพรรณ ได้กล่าวถึง การแปล นั้นยังมาเป็นหลักสำหรับผู้ที่สนใจในการแปลได้ดี คุณงามพรรณ ได้กล่าวว่า งานแปลเป็นศาสตร์และศิลปะ สิ่งแรกที่นักแปลต้องรับรู้ คือ ความหมายตามระบบภาษา และภาษาแต่ละภาษามีลักษณะเฉพาะตัว คำคำหนึ่งอาจมีความหมายได้หลายอย่าง และเมื่อทำหน้าที่ต่างกันในประโยคก็มีความหมายแตกต่างกันออกไป การจะเลือกใช้คำหรือโครงสร้างทางไวยากรณ์เพื่อให้ภาษาสองภาษาซ้อนกันสนิท นั้นจึงเป็นเรื่องยาก ผู้แปลจึงควร

  1. เข้าใจต้นฉบับ ผู้แปลจะต้องอ่านต้นฉบับโดยละเอียด ความรู้ภาษาต่างประเทศของต้นฉบับมีความสำคัญมาก เนื่องจากต้องเข้าใจถึงแนวการใช้ภาษาและน้ำเสียงของต้นฉบับ และยังต้องสามารถวิเคราะห์โครงสร้างของตัวต้นฉบับ เพื่อให้เข้าใจความคิดของผู้เขียน
  2. ผละออกจากต้นฉบับ เมื่อผู้แปลเข้าใจภาษาต้นฉบับและความคิดของผู้เขียนแล้ว ต้องพยายามทำลืมโครงสร้างภาษาในต้นฉบับ ให้เหลือไว้เพียงความหมายที่ต้นฉบับสื่อเท่านั้น เพราะถึงแม้ว่าจะแปลออกมาได้ถูกต้อง แต่ภาษาของการแปลจะขาดความเป็นธรรมชาติ
  3. ถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาที่ 2 กล่าวคือ การนำคำในต้นฉบับมาเชื่อมโยงเข้ากับความคิด และถ่ายทอดออกมาในภาษาที่ 2 ที่เป็นธรรมชาติมากที่สุด

นักแปลต้องทำตัวเป็นนักอ่านที่ดีในชั้นต้น และเป็นนักเขียนชั้นยอดในขั้นสุดท้าย ส่วนที่ยากที่สุดอย่างหนึ่งในการแปลคือ การรักษาน้ำเสียง และแนวการใช้ภาษาของผู้เขียนไว้

บรรณานุกรม:

งามพรรณ เวชชาชีวะ. “การแปล : ศาสตร์หรือศิลปะ” หน้า 126-129 ใน อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ นางสุเพี้ยน เวชชาชีวะ เป็นกรณีพิเศษ ณ เมรุวัดเทพศิริทราวาส วันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎาคม พุทธศักราช 2533. กรุงเทพฯ : เพื่อนใหม่, 2533.

งามพรรณ เวชชาชีวะ. “นักแปล หรือ นักแปลง” หน้า 130-134  ใน อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ นางสุเพี้ยน เวชชาชีวะ เป็นกรณีพิเศษ ณ เมรุวัดเทพศิริทราวาส วันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎาคม พุทธศักราช 2533. กรุงเทพฯ : เพื่อนใหม่, 2533.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s